از اين عبارت ظاهر است كه : معناى قول عمر آن است كه من منع مىكنم از متعه به اين سبب كه ثابت شد نزد من كه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) نسخ آن فرموده ، پس فخر رازي به صراحت تمام اين نكته لطيفه را هباءاً منثوراً ساخته ، وبدتر از نقش بر آب نموده چه بناى اين نكته بر آن است كه نسبت نهى متعه به محض ذات تشدّدسمات خلافت مآب ظاهر گردد ، وبودن آن حكم خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ثابت نگردد ، چنانچه كلام مخاطب صراحتاً دلالت بر آن دارد . وفخر رازي اهتمام شديد دارد در آنكه از اين قول عمر نسبت نسخ آن به جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ثابت مىشود ، وبطلان اختصاص نهى به خلافت مآب باطل است . هفتم : آنكه والد ماجد مخاطب نيز به سعى عظيم وكدّ كثير در اثبات تحريم متعه از [ قرآن و ] حديث [ كوشيده ] - كما سمعت سابقاً ( 1 ) - ، پس لازم آمد حسب مزعوم مخاطب وخواجة كابلى كه والد ماجد مخاطب هم سعى جميل خلافت مآب را در تأكيد اين حكم ومزيد تأثير آن باطل وضايع نموده . هشتم : آنكه از لطائف آن است كه : مخاطب نيز سعى جميل خلافت مآب

--> 1 . از قرة العينين : 212 - 213 گذشت .